Читать «Прыліпала» онлайн - страница 9
Віктар Карамазаў
Мы выйшлі на вуліцу.
Транзістар застаўся там, за цёплай блішчастай шыбай, але і тут, з намі, у палоне густой і сухой барвовасці жыла песня восені — тая ж самая, у той жа празрыстай кашулі, пашытай парою ранняга лістападу і чуйнай перадзімоваю цішынёй.